Το «Πολυκομματικό» Αστικό Πολιτικό Σύστημα και οι «Χώρες-Μοντέλα»

◙ Πολιτικό Στυλ και Πολιτική Ουσία

Με αφορμή τις απόψεις που εκτέθηκαν από έναν φίλο επισκέπτη σε παλαιότερο σχόλιο που δημοσιεύτηκε σε αυτό το ιστολόγιο, θα θέλαμε να καταθέσουμε εν συντομία τις σκέψεις μας σε σχέση με την «πολυκομματική αστική δημοκρατία» και τις λεγόμενες «χώρες-μοντέλα» του καπιταλισμού.

«Ένα μονοκομματικό καθεστώς στο οποίο ο λαός δεν λαμβάνει μέρος σε δημοψηφίσματα ή άλλου είδους άμεσες διαδικασίες, δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως παράδειγμα εφαρμογής άμεσης δημοκρατίας»

Η δημοκρατικότητα όμως δεν μπορεί να «μετριέται» από τον αριθμό των (αστικών) κομμάτων που δραστηριοποιούνται στα πλαίσια του (εκμεταλλευτικού) πολιτικού συστήματος ή από τον αριθμό των πραγματοποιούμενων (από την άρχουσα τάξη και επομένως ελεγχόμενων και εντός των πλαισίων του αστικού πολιτικού συστήματος) δημοψηφισμάτων, αλλά από το ποια κοινωνική τάξη έχει την εξουσία στα χέρια της, τα συμφέροντα ποιας κοινωνικής τάξης υπηρετεί το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα, η συγκεκριμένη οικονομία.

Η δημοκρατία επομένως δεν είναι θέμα πολιτικού στυλ αλλά πολιτικής ουσίας.

◙ Το ΚΚΕ για τον ρόλο κομμάτων και κοινωνικοπολιτικών οργανώσεων στα πλαίσια της Λαϊκής Εξουσίας-Λαϊκής Οικονομίας

Νομίζω πως είναι γνωστό, αλλά ας το ξαναπούμε. Η σοσιαλιστική οικοδόμηση ΔΕΝ απαιτεί την ύπαρξη ενός μόνο κόμματος (του κομμουνιστικού κόμματος). Η ύπαρξη και άλλων κομμάτων κατοχυρώνεται στο σοσιαλιστικό σύνταγμα. Όλοι οι πολιτικοί φορείς όμως εργάζονται για να πλατύνει και να βαθύνει η Λαϊκή Δημοκρατία, η Λαϊκή Εξουσία, για να διευρύνονται συνεχώς οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Στο πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας διαβάζουμε:
«Η σοσιαλιστική δημοκρατία θα κατοχυρώσει την ύπαρξη των κομμάτων που δρουν μέσα στα πλαίσια του σοσιαλιστικού συντάγματος. Κοινωνικοπολιτικές ενώσεις, πχ. ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα γυναικών, νέων, οικολόγων με πολιτικούς προσανατολισμούς, με συμμετοχή στο κοινωνικοπολιτικό αντικαπιταλιστικό μέτωπο της επαναστατικής περιόδου, αναπτύσσουν το δικό τους σημαντικό ρόλο, ανάλογα με την κοινωνική τους βάση. Οι μαζικές κοινωνικές οργανώσεις, ιδιαίτερα τα εργατικά συνδικάτα, είναι οι φορείς με τους οποίους η εργατική τάξη ελέγχει το κράτος της, προστατεύεται από κινδύνους αυθαιρεσίας, γραφειοκρατίας, απόσπασης από το γενικό συμφέρον.» Για περισσότερα στοιχεία σε ότι αφορά την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού και τις δομές της Λαϊκής Εξουσίας, ο αναγνώστης μπορεί να ανατρέξει στο Πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Πρόγραμμα ΚΚΕ, Κεφάλαιο Δ’ – 18ο Συνέδριο ΚΚΕ, Φλεβάρης 2009).

◙ Για την Πολυκομματικότητα στην Ελλάδα

Για το ζήτημα της δημοκρατίας σε συνθήκες Σοσιαλισμού που έμμεσα τίθεται στο επίμαχο σχόλιο, παραπέμπουμε στο εξαιρετικό άρθρο του Ελισσαίου Βαγενά με τίτλο «Αστική και Σοσιαλιστική δημοκρατία» που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 5 Οχτώβρη 2003.

Επιγραμματικά, εξετάζοντας την λειτουργία της «πολυκομματικότητας» (δηλ. της ύπαρξης και δράσης πολλών αστικών και μικροαστικών κομμάτων) στο ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα, εύκολα διαπιστώνει κανείς τα εξής: Η «πολυκομματικότητα» προσέφερε και προσφέρει στο αστικό πολιτικό σύστημα της Ελλάδας μια αναγκαία για την λαϊκή χειραγώγηση «πολυχρωμία», ώστε να συγκαλύπτεται στη συνείδηση των εργαζομένων η δικτατορία του ελληνικού κεφαλαίου και να διευκολύνεται η αστική τάξη στην εξαπάτηση, την τρομοκράτηση και εντέλει τον εγκλωβισμό των εργαζομένων σε ακίνδυνες για το κεφάλαιο επιλογές. Η αστική «πολυκομματικότητα» έδινε και δίνει τη δυνατότητα να εκτονώνεται περιοδικά και να διαχέεται η λαϊκή δυσαρέσκεια σε κόμματα του συστήματος (δηλ. σε κόμματα που δεν αποβλέπουν στην ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου αλλά στην διαχείριση της).

Δίνει ακόμη την δυνατότητα της πραγματοποίησης ποικιλόχρωμων συνεργασιών και συνδυασμών («κεντροαριστερών», «κεντροδεξιών», αριστεροδεξιών» κλπ) που στόχο κάθε φορά έχουν την (έστω και προσωρινή) αναβάπτιση του πολιτικού συστήματος στις συνειδήσεις των εργαζόμενων. Άλλωστε, τα κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια συνεργάζονται τόσο σε συνδικαλιστικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο τοπικής διοίκησης, ενώ σχεδιάζουν συχνά-πυκνά και το ενδεχόμενο συνεργασίας τους και σε πολιτικό επίπεδο, είτε ανοιχτά, είτε μέσω «φόρουμ». Το παράδειγμα δε της Ικαρίας στις εκλογές για την Τοπική Διοίκηση που βρίσκονται σε εξέλιξη «μιλάει» από μόνο του… («Η μάχη για την διεκδίκηση του δήμου στην Ικαρία για όσους τη ζούμε από κοντά αποτελεί μάθημα»).
…. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …. …….. …. …. …. ….

◙ Οι «Χώρες-Μοντέλα» και το Ελβετικό Πρότυπο.

Στο σχόλιο αναφέρεται ακόμη ότι «η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει πραγματικά άμεση δημοκρατία εδώ και πάνω από 120 χρόνια είναι η Ελβετία, είτε μας αρέσει, είτε όχι…».

Η παραπάνω άποψη θυμίζει βέβαια ανάλογες αντιλήψεις διαφόρων απολογητών του καπιταλισμού που υποστηρίζουν ότι ο καπιταλισμός εδώ στην Ελλάδα είναι «καπιταλισμός της αρπαχτής», «καζινοκαπιταλισμός», «νεοελληνικός καπιταλισμός», «άναρχος καπιταλισμός» κλπ, και προσπαθούν να πείσουν ότι «αυτό που χρειάζεται είναι ένα νοικοκύρεμα», «να μπει μια τάξη», «να γίνουμε επιτέλους ευρωπαίοι», ώστε ο ελληνικός καπιταλισμός να μετατραπεί σε έναν «ευνομούμενο καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Έτσι λοιπόν μας παρουσιάζουν κατά καιρούς διάφορες «χώρες-μοντέλα» όπως παλαιότερα τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία, ακούσαμε τελευταία και για το «Δανέζικο μοντέλο» (σε ότι αφορά το Δανέζικο μοντέλο σας παραπέμπουμε στο άρθρο “«Αυτά που κρύβουν για το “δανέζικο μοντέλο”» του Νίκου Απέργη που δημοσιεύτηκε στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη στι 17 του Οχτώβρη 2010), ενώ στο σχετικό σχόλιο εύκολα διαπιστώνει κανείς μια ένθερμη υποστήριξη στο «Ελβετικό μοντέλο»…

Νομίζω ότι η παρακάτω σταχυολόγηση δημοσιευμάτων, δίνει μια ακριβέστερη εικόνα της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας στην φερόμενη ως υπόδειγμα άμεσης δημοκρατίας χώρα.

* ΕΛΒΕΤΙΑ: Άγριες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες

* Προσχώρηση της Ελβετίας στη Συνθήκη Σέγκεν.

* Η Ελβετία υποστηρίζει την «ανεξαρτησία του προτεκτοράτου του Κοσσυφοπεδίου υπό τον όρο πως θα τεθεί υπό διεθνή επίβλεψη».

* ΕΛΒΕΤΙΑ- Ενίσχυση του δεξιού αντι-μεταναστευτικού Λαϊκού Κόμματος (SVP) του πολυεκατομμυριούχου βιομηχάνου Κρίστοφ Μπλόχερ.

* Ελβετία – Χορήγησης ηρωίνης από το κράτος σε χρόνια εξαρτημένους χρήστες μετά από Δημοψήφισμα.

* Ελβετοί Γιατροί ενάντια στο πρόγραμμα χορήγησης ηρωίνης.

* Υπέρ των βιομετρικών διαβατηρίων ψήφισαν οι Ελβετοί

* ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ – «Όχι» σε νέους μιναρέδες.

* Οι μιναρέδες ήταν μόνο η αρχή

* ΕΛΒΕΤΙΑ – Επίθεση ενάντια στην 26χρονη εγκυμονούσα Βραζιλιάνα. Της χάραξαν δεκάδες φορές στην κοιλιά τα αρχικά του αντι-μεταναστευτικού Δεξιού Κόμματος της Ελβετίας (SVP).

* Έκθεση της ελβετικής οργάνωσης «Terre des Hommes»: Λαθραία μετακίνηση παιδιών από Ελλάδα προς Ιταλία, Ελβετία, Αγγλία, Γερμανία και Βέλγιο.

* 12η η Ελβετία στην λίστα των μεγαλύτερων Εμπόρων Όπλων..

* Οι Δρόμοι της Αρχαιοκαπηλίας…

* ΕΛΒΕΤΙΑ – «Ουδέτερο» μεν, μαύρο δε το παρελθόν: «συνέβαλε στην υλοποίηση του πιο φρικτού στόχου των ναζί, του ολοκαυτώματος».

* Ελβετία – Φορολογικός παράδεισος ή Η Ελβετία των «αδιαφανώς ασφαλών αποδόσεων»…

Η θέση μάλιστα ότι η Ελβετία «έχει πραγματικά άμεση δημοκρατία εδώ και πάνω από 120 χρόνια…», είναι εντελώς αβάσιμη, όταν «Η Ελβετία είναι μια από τις τελευταίες χώρες της Ευρώπης που παραχώρησε στις γυναίκες το δικαίωμα της ψήφου. Οι γυναίκες στην Ελβετία ψήφισαν για πρώτη φορά το 1971

This entry was posted in Άρθρα (Articles) and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s